dinsdag 30 augustus 2011

vijf, zes....zeven!





's Ochtends vroeg bestudeerden de meiden vanuit de kinderwagen samen de huisnummers die we onderweg tegen kwamen: "Een 1 en een 3! Een 1 en een 5!" . Ze herkenden spontaan de cijfers 0,1,2,3,4,5,8. Met de 6, de 7, en de 9 hadden de dames meer moeite. Maar wat hadden ze een lol!
Vanmiddag zijn we onderweg naar school daarom op speurtocht gegaan:  "Waar oh waar is de 7?"

Eerst hebben we thuis een '7' uit stevig papier geknipt, en met stiften en onze vingers uitgebeeld hoeveel '7' eigenlijk is. Daarna hebben we de '7' mee naar buiten genomen, en zijn we op zoek gegaan. En wat blijkt? Het wemelt van de zevens! Huisnummers, nummerborden, aan de overkant van het park troffen wij een cijfer-paradijs!

Zelf voelde ik me wel een beetje Frank Groothof :)

maandag 29 augustus 2011

Een, twee, drie, vier.......

Alvast een tipje van de sluier: zoals vorige week aangekondigd, starten we deze week met een nieuw thema: tellen.

We hebben een prima voorraad telboeken in huis, waarmee we zo aan de slag kunnen. lezen, kijken, aanwijzen, tellen. Deze verzameling staat ongetwijfeld garant voor een paar gezellige uurtjes aan tafel.
In Mijn Kikker telboek van Max Velthuijs kunnen de kinderen afbeeldingen tellen, en vervolgens evenveel kralen verschuiven op het balkje in het boek. Doordat dit een hardkartonnen boekje is, kan het ook prima 'gelezen' worden door de kleineren. Het schuiven van de kralen zal ze vast ook boeien.
In Tien kleine rubbereendjes van Eric Carle vallen tien eendjes overboord als een vrachtschip in een zware storm beland. Stuk voor stuk beleven ze een spannend avontuur, en ze komen vanalles tegen. Dit is een boek dat de kinderen enorm aanspreekt (ook door het piepende eendje achterin!). Naast een leuk verhaal, mooie afbeeldingen en veel telmogelijkheden, biedt dit boek ook de mogelijkheid om begrippen als 'links', 'rechts', 'hoog'en 'laag' onder de aandacht te brengen.
Rupsje Nooitgenoeg, ook van Eric Carle, is natuurlijk een klassieker, en je zou een heel thema kunen wijden aan alleen dit boek (misschien doen we dat nog wel eens). Naast de mogelijkheid het tellen tot 5 te oefenen, komen in dit boekje ook de dagen van de week aan bod.
Daarnaast staan er, zoals je ziet, nog een aantal boekjes klaar om het tellen, en het herkennen van de cijfers op speelse wijze te oefenen.

Wat gaan we verder doen? Dat zie je hier in het ontwerpschema:

De basis voor dit schema vond ik hier, en ik heb het enigszins aangepast zodat het aansluit bij wat ik met de kinderen wil gaan doen. De activiteiten die vermeld staan, zijn vooral bedoeld voor mijn twee grootste peuters van net/bijna 3 jaar. Zoals je ziet, is het best wel wat voor een driejarige. Deze dames hebben echter een onvermoeibare interesse in cijfers en in tellen, en kunnen op dat gebied al een heleboel. Met dit thema wil ik aansluiten op hun interesse in cijfers, en hun vaardigheden in het tellen en in het herkennen van cijfers vergroten. De jongere kinderen laat ik waar mogelijk meedoen: door telliedjes voor ze te zingen, ze te laten spelen met de genummerde blokken, door met ze te lezen uit de kartonnen telboekjes, plaatjes aan te wijzen en te tellen (mijn eigen kinderen konden al heel vroeg tellen tot ongeveer 6 omdat ik altijd hardop de schepjes melk voor in de fles telde, en ik hen daarbij vaak op de arm hield.....)

Mocht je zelf met een groepje peuters aan de slag willen rond dit thema (of een ander thema) , kijk dan eerst goed naar je kinderen: hebben ze uberhaupt interesse in dit onderwerp? Wat kunnen ze al? Wat kunnen ze met jouw hulp? En wat wil je ze graag bijbrengen?
In mijn keuze voor thema's, boeken en activiteiten, laat ik mij inspireren door het ontwikkelingsgericht onderwijs. Dit betekent onder andere:
- dat ik kies voor thema's en onderwerpen uit de belevingswereld van de kinderen; waar zijn zij mee bezig, wat boeit hen, wat gebeurt er in hun directe omgeving?
- dat ik onderwerpen en thema's terug laat komen in verschillende activiteiten, die verschillende ontwikkelingsgebieden stimuleren.
- dat ik de kinderen goed observeer, zodat ik weet wat ze interesseert, wat ze kunnen, en waar ik ze verder in kan helpen
- dat ik tijdens het spel van de kinderen (bijvoorbeeld met de poppen) af en toe mee speel, en dat ik suggesties doe om het spel te verbreden en te verdiepen.
Meer informatie en uitgewerkte thema's (op kleuterniveau, dat wel) vind je hier.

Het leuke van dit thema is dat je er altijd en overal mee bezig kunt zijn. Want cijfers, die zijn praktisch overal. En er is zoveel wat je kunt tellen.  Maar je moet ook weer niet denken dat je alles kunt tellen :)


donderdag 25 augustus 2011

Wat een week...

Het begon allemaal maandagavond laat met een last-minute knutselproject. Vorige week had ik voor 't eerst sinds lange tijd de babystoeltjes weer eens in de bolderkar gemonteerd, want tja, Loes is niet langer mijn enigste 'kleine'. Maar erg praktisch bleek dat niet: Loes hing met haar ene arm uit de wagen (erg onhandig als je een deur door moet en de lift in en uit wil), en met haar andere arm maaide ze over de baby heen die naast haar lag. Bovendien keek ze me verdwaasd aan: 'Dit was ik toch ontgroeid?'. Ja, Loes zat al een tijdje in het peuterzitje: ruim, rechtop, midden tussen al die 'groten'. Met zowel Loes als Emma in de wagen kon ik eigenlijk wel twee peuterzitjes gebruiken. Daarom een oud fietsstoeltje opgeduikeld uit de schuur, nieuwe kussentjes genaaid van het IKEA-lapje en een oude handdoek als vulling, en met behulp van een heleboel walking-wagon-riempjes in de wagen vast gezet. En dit was het resultaat:


Daarmee konden de dames er weer in stijl op uit:


Dinsdagochtend was het echter nog grauw en regenachtig. Toen hebben we ons 's ochtends vermaakt met verf en voetjes:




We kregen ook nog bezoek, maar die kleine pootjes heb ik maar niet in de verf gezet. Al onze gekleurde voetjes hebben we op papier gedrukt om er een leuk knutselwerkje van te maken, en om onze voeten eens goed te kunnen vergelijken. Wie heeft de grootste? De kleinste?

Woensdag hebben we bij speel-o-theek Duimelot weer nieuw speelgoed uitgezocht, en vandaag - donderdag- hebben we de eerste verjaardag van Loes gevierd. En waar kan dat beter dan in de speeltuin?





Bedankt Loes, voor je lieve traktaties. De lekkere cakejes hebben Sofia en Evin samen met de mama van Sofia gemaakt, hmmmmm. En bij thuis komst waren er nog kadootjes voor Loes, zoals dit leuke boekje met echte vogelgeluiden: "De vogels" van Marion Billet.


En tusen de bedrijvigheden door hebben Sofia, Evin en ik ook nog het versje 'baby, baby tralala'geoefend, met gebaren (dat ging goed!), en hebben we verschillende spelletjes gespeeld met babyspulletjes:

Spelideetjes voor peuters van ongeveer 3 jaar:

Kies een aantal babyspulletjes (een luier, een fles, een fopspeen en een knuffeltje bijvoorbeeld, kies er niet te veel in een keer, de kinderen moeten ze wel kunnen onthouden). Ga in een kringetje zitten en leg de voorwerpen neer. Wijs ze aan en benoem ze. Laat de kinderen de voorwerpen ook benoemen. Laat de kinderen hun ogen dicht doen en haal een voorwerp weg. Laat ze een voor een raden wat er weg is. Dit klinkt heel simpel, maar het verschilt echt per kind hoe lang het duurt voordat ze door hebben dat er iets weg is, en dan ook nog eens, wat er weg is. Dikke pret, dat wel. Laat de kinderen vervolgens ook zelf omstebeurt een voorwerp weghalen en verstoppen.
met dezelfde voorwerpen kun je ook nog een voelspelletje doen: leg ze weer neer op de grond, en laat de kinderen een voor een de voorwerpen voelen. benoem dit ook: Voel eens aan de fles? Hoe voelt de fles? Hard, rond (goed voor de woordenschat :) ). Vervolgens leg je een kleedje over de voorwerpen heen, en laat je de kinderen door te voelen raden waar bijvoorbeeld de luier ligt, of de fles, of de....... 

Evin en Sofia hadden echt de grootste lol, en bleven de rest van de dag voorwerpen verstoppen onder kleedjes en doekjes, of riepen ineens: 'Ik ga iets weghalen', nou, en dan maar raden.......

Maar goed, nu Loes officieel baby-af is, en iedereen zo langzamerhand zijn draai begint te vinden in onze nieuwe groepssamenstelling, wordt het tijd om het baby-thema af te gaan sluiten. Dat doen we dinsdag. Dan maken we de voetjes-knutsel af en oefenen ons versje nog een keer. En wat we ook echt nog even moeten doen: gezellig samen op de bank onze oude babyfoto's bekijken. Dat is er met al die heerlijke buitenspeeluurtjes nog niet van gekomen.

Nou zat ik nog een beetje te dubben wat we hierna gingen doen, maar de meiden geven gelukkig duidelijk aan waar hun belangstelling ligt:


Dat de dames erg geinteresseerd zijn in cijfers, dat was me al duidelijk. Ze zien overal 2-en en 8-en, en een half jaartje geleden ben ik dan ook al eens met ze aan de slag gegaan rondom het thema tellen en cijfers. Nu zijn ze weer een stap verder: herkennen en benoemen op straat bijna feilloos de nummers 1 t/m 9 en zoeken op nummerborden naar 2-en en 8-en. Vanochtend werd spontaan de Rummicub tevoorschijn gehaald, en hebben ze wel een half uur lang cijfers vergeleken, gesorteerd, en benoemd in zowel het Koerdisch, het Nederlands als het Spaans. Wat we allemaal precies gaan doen, dat laat ik nog weten...iets met tellen en cijfers in ieder geval.

donderdag 18 augustus 2011

't Was weer een mooie dag


Voor 't eerst dit schooljaar logeerde Ko weer bij ons. Gisteren heeft'ie zich prima vermaakt in de speeltuin. Vanochtend had hij wel een beetje moeite om uit bed te komen. Hij was maar net op tijd terug op school om al zijn avonturen met de klas te delen! Tot de volgende keer......


In de loop van de ochtend stroomde het huis weer vol kinderen. Loes was erg onder de indruk van Anouk, de 'nieuwe baby' die ineens in haar wipstoel en in haar box lag. Ze ontdekte echter ook wel snel dat Anouk leuk speelgoed was :) . En Evin? Die kreeg van dat hele babygebeuren spontaan trek in een speen :(


Samen in de box bleek trouwens ook erg gezellig! Het nieuwe boxkleed ligt & speelt goed!


De grote meiden hebben vandaag flesjes melk geknutseld. Ik had een paar grote flessen op papier getekend, en de meiden elk een wit papier gegeven om in stukjes te scheuren. Dat scheuren bleek nog wel een hele klus (en dus een goede oefening). Uiteindelijk hadden ze allebei een stapeltje witte snippertjes waarmee ze de fles zijn gaan beplakken. Dat was dus de 'melk'. Gulle moeders worden het hoor, want de flessen moesten he-le-maal vol!




Nou ja, goed, en toen de gastkinderen naar huis waren en de eigen kinderen goed gevoed en schoongewassen in hun bedjes lagen, ben ik nog maar even achter de naaimachine gekropen. Want tja, nu Evin en Sofia zo enthousiast aan het zorgen zijn voor de babies en de poppen, zou het natuurlijk wel leuk zijn als de poppenbuggy het weer deed. Dan kunnen we ook nog eens samen gaan wandelen met de poppenbabies. Dus. voila. De inspiratie kwam van hier , en het eindresultaat is best OK al zeg ik het zelf. Ik heb de riempjes van de oude bekleding gesloopt en hergebruikt. Dat scheelde weer een hoop gedoe en de klus was eigenlijk zo geklaard. Eens zien wat de meiden ervan vinden als ze morgen wakker worden.

maandag 15 augustus 2011

Daar word je toch blij van!


Een waslijn vol frisse, vrolijke lappen stof (en de zon die schijnt!). Waar een bezoekje aan IKEA al niet goed voor is. Het groene lapje lag thuis al een tijdje te wachten op een bestemming. Ik heb een heleboel plannen, nu nog een beetje tijd vinden! Het boxkleed is wel aan vernieuwing toe, en dat poppenbuggy's niet bestand zijn tegen het gewicht van drie- en vierjarige meisjes, tja dat wist ik eigenlijk al wel voordat er een paar maanden geleden een kindje doorzakte. Nu staat er dus nog ergens in huis een 'skelet' van een poppenbuggy, wachtend op een nieuwe zitting. Met een van deze stevige lapjes moet het er dan binnenkort eindelijk eens van komen. Inspiratie vond ik bij Effie maakt .  Hopelijk zijn de dames hier straks net zo tevreden over het eindprodukt als die van haar!

zondag 14 augustus 2011

We zijn er weer!

Samen spelen op de motor van Amo Hizret

Samen chocomel drinken op de veranda

Eindeloos schommelen in een zelfgemaakte schommel, bij Ava spi

Duplo: overal ter wereld goed!

En tussen al dat spelen door; lange, lange middagdutjes
Na 4 weken reizen zijn we dan weer thuis. Dag Koerdistan, het was geweldig. Dag familie, we missen jullie en sparen alweer voor het volgende bezoek! De kinderen hebben enorm genoten van hun grote, grote familie. Ze hebben eindeloos gespeeld met al hun neefjes en nichtjes, en hebben zich gekoesterd in de aandacht van opa en oma, alle ooms en tantes. "Dit was de mooiste zomervakantie van mijn leven!" verzuchtte Fatim vanavond, op de laatste avond van de vakantie. Nou, daar doe je het dus voor. We hebben al met al bijna 10.000 km afgelegd in die weken; per auto en per trein. Een heel avontuur maar zeker voor herhaling vatbaar.

Maar goed, nu is dan toch echt de vakantie voorbij, en gaan we weer 'gewoon' doen. De oudsten gaan weer naar school, en ook de deuren van de opvang staan weer open! Vorige week zijn we rustig aan begonnen met een opvangdagje. Alleen Sofia was er toen, en de meiden hadden alle rust en ruimte om weer aan elkaar te wennen, en om weer in het ritme te komen. Fijn, om zo op te kunnen starten, maar nu is het tijd voor wat meer leven in de brouwerij.
Deze week komt Loes gelukkig weer. Ik ben heel benieuwd hoe zij veranderd zal zijn. 5 weken is op deze leeftijd (11 maanden) niet niks! Ook komt Emma deze week een keertje wennen, en komt Anouk voor het eerst twee hele middagen. Welkom meiden!
Nieuwe gezichten, en daarmee een hele nieuwe groepssamenstelling. Waren er tot de zomervakantie meer 'grote' kinderen, en 1 baby die zich gewillig door iedereen liet knuffelen en voeden.....vanaf nu zijn de jonge dames in de meerderheid. Uit ervaring weet ik dat de komst van een nieuw gastkindjes niet alleen voor dit kindje zelf en haar ouders wennen is. Ook de 'oude garde'en de eigen kinderen moeten wennen aan de nieuwe groepssamenstelling, en aan het feit dat ik mijn aandacht weer over meer kinderen moet verdelen. Nu er deze maand dan ook twee nieuwe, jonge kinderen bijkomen, is het goed om daar even heel bewust bij stil te staan.

Vandaar dat we de komende tijd aan de slag gaan met het thema 'baby'.
Zo kan ik op een speelse manier aandacht  besteden aan de komst van de twee nieuwe kinderen en de gevolgen voor de 'groep'.
Bovendien sluit dit thema goed aan bij de belevingswereld van de kinderen op dit moment. In Koerdistan hebben mijn eigen kinderen eindeloos voor hun jongere neefjes en nichtjes gezorgd. Ze voelden zich duidelijk erg 'groot'. Bij thuis komst zijn de meiden (en Sofia) ineens veel meer met de poppen gaan spelen. Het nieuwe schommelwiegje heeft daar ook wel een aardige impuls aan gegeven. Trouwens...na 4 weken eenzaamheid konden alle poppen en knuffels hier ook wel wat aandacht gebruiken!
Een van de gastkinderen die voor de zomervakantie afscheid nam, verwacht een dezer dagen een broertje of zusje, dus hopelijk kunnen we over een poosje op kraambezoek.  Kortom, het onderwerp 'leeft'.


Thuis worden de poppen tegenwoordig lekker in slaap gewiegd

Samen wiegen Jiyan en Evin hun neefje in slaap


Aan de hand van de prentenboeken 'Liselotje krijgt een zusje', en 'Een zusje voor Sammie', gaan we het onderwerp 'baby' verkennen. Deze verhalen bieden ook een goed aanknopingspunt om de emoties van de kinderen rond de komst van een nieuwe baby te bespreken: 'Leuk hoor, zo'n baby, maar je kunt er nog zo weinig mee!', en bovendien moet je alle aandacht ineens delen, wachten op je beurt etc....... goed om in ieder geval bespreekbaar te maken, en de meiden zo te helpen bij het vinden van een nieuw evenwicht.

Daarnaast wil ik in het kader van dit thema vooral benadrukken hoe groot de grote meiden nu al zijn. Ooit zijn zij ook zo klein geweest, en kijk eens wat ze nu allemaal kunnen! En wat zijn ze gegroeid. Daarom gaan we kijken naar de babies, wat ze kunnen en wat nog niet. We vergelijken de grootte van handjes en voetjes bijvoorbeeld. Ook ga ik met Evin en Sofia - en misschien ook wel met Fatim en Jiyan, babyfoto's kijken. Er zijn veel foto's van Evin en Sofia samen als baby. Nu horen zij echt bij de grote kinderen en zijn er nieuwe babies! Belangrijke begrippen die hierbij aan de orde komen zijn 'groot en klein', en 'toen en nu'.

Alvast een paar spelideeƫn:
- Babypoppen, babykleertjes, ordenen van groot naar klein bijvoorbeeld.
- Wat is er weg? babyspulletjes neerleggen, en als de kinderen niet kijken, er eentje weghalen
- een versje aanleren (Hans en Monique Hagen)

"Baby baby tralala, baby baby boem.
Knijp je neus dicht hopsasa,
ik pluk voor jou een bloem.
In een vaasje naast je bed.
baby, baby, bah!
dan ruik je niet naar babypoep,
maar naar een Fresia."

- Fantasiespel met babypoppen, bedje, wiegje, poppenwagen, flesje, luiers etc
- Oefenen van de fijne motoriek bij het aan- en uitkleden van poppen en het omdoen van poppenluiers.
- Bewegen: babybewegingen nadoen: omrollen, tijgeren, kruipen. Dit kan binnen bij slecht weer, of buiten in het gras.
- Buiten wandelen met de poppenwagen.
- Om te zorgen dat de nieuwe kinderen snel opgenomen worden in de groep, en om de betrokkenheid van de kinderen bij elkaar te stimuleren, laat ik de oudere kinderen helpen bij de verzorging van de kleintjes.
- Inspiratie voor leuke knutselwerkjes rondom dit thema vond ik hier. Nu nog kiezen wat we precies gaan doen! 
- Ter voorbereiding op de komst van de nieuwe kleinen ga ik dinsdag met Evin en Sofia de box opnieuw inrichten. Later zetten we ook samen een bedje neer. Het 'blauwe bed' waar Sofia lange tijd ingeslapen heeft, en waar ze inmiddels zelf in en uit kon klimmen, wordt nu voor een van de babies.

Een heleboel plannen weer. En hopelijk, hopelijk wordt het ook weer een beetje lekker weer, kunnen de babystoeltjes weer in de bolderkar, en kunnen we lekker veel naar buiten met zijn allen.

Wat we dan even moeten missen? De dieren uit de kinderboerderij. Tijdens onze vakantie zijn alle dieren uit park Kweeklust weggehaald. Dat was even slikken! Zo'n fijn stukje natuur, midden in de stad. Dat bezuinig je toch niet weg!?!? Voor heel veel kinderen en ouders in de Lage Mors is deze kinderboerderij een vast uitje. Even de geitjes aaien, en kijken hoe het met de baby ezel is. En als je geluk helpt, met de verzorger mee de wei in. Snel dan ook de petitie getekend op http://www.bambimoetblijven.nl/ , maar of het nog wat uit zal halen? Hopelijk keren de dieren terug!

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...